Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Ήταν πρωί, περίπου 8:30, όταν ένας ηλικιωμένος περίπου 80 χρονών, με ράμματα στον αντίχειρά του, έφτασε στο νοσοκομείο. Είπε ότι ήταν βιαστικός, και ότι είχε ένα άλλο ραντεβού στις 9:00.
 
Η νοσοκόμα που τον ανέλαβε τον έβαλε να καθίσει κάπου, γνωρίζοντας ότι θα έπαιρνε πάνω από μια ώρα για να τον δει κάποιος γιατρός. Τον είδε να κοιτάει επίμονα το ρολόι του και επειδή δεν ήταν και πολύ απασχολημένη αποφάσισε να δει τη
πληγή του. Αφού την εξέτασε προσεκτικά, είδε ότι η πληγή στον αντίχειρα είχε επουλωθεί και έτσι ......
μίλησε με τους γιατρούς για να αφαιρέσουν τα ράμματα.
 
 
Ενώ του φρόντιζε τα ράμματα, τον ρώτησε αν είχε άλλο ραντεβού με γιατρό σήμερα. Ο ηλικιωμένος είπε πως δεν είχε ραντεβού με γιατρό αλλά έπρεπε να πάει στο γηροκομείο για να φάει πρωϊνό με τη σύζυγό του. Η νοσοκόμα τον ρώτησε πως πήγαινε από θέμα υγείας η σύζυγός του.Ο ηλικιωμένος απάντησε ότι η γυναίκα του ήταν θύμα της νόσου Alzheimer. Της είπε ακόμα ότι η γυναίκα του δεν ήξερε ποιος ήταν και ότι δεν μπορούσε να τον αναγνωρί-σει τα τελευταία 5 χρόνια.
 
 
Η νοσοκόμα έμεινε έκπληκτη, και τον ρώτησε:
 
«Και γιατί συνεχίζεις και πας κάθε πρωί, αφού δεν ξέρει ποιος είσαι;» Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε, χάϊδεψε το χέρι της νοσοκόμας και είπε:
 
«Δεν με γνωρίζει, αλλά εγώ εξακολουθώ
να ξέρω ποια είναι..»
 
 
 
 
Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με την πατρίδα μας. Με τόσους προδότες ηγέτες που την κυβερνάνε, μοιάζει να μην αναγνωρίζει τα παιδιά της, μοάζει να πάσχει από Alzheimer...
 
 
Μας προτρέπουν λοιπόν να φύγουμε, να την εγκαταλείψουμε για να βρούμε σε άλλες χώρες την προκοπή και την ευμάρεια.
 
 
Ωστόσο εμείς που ξέρουμε ότι οι αλλεπάλληλες και αδιάκοπες προδοσίες την έχουν φέρει σ΄αυτήν την κατάσταση, δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουμε.
 
 
Γιατί ακόμα και τώρα που (όπως και άλλοτε) μοιάζει σαν χαμένη και κοιτάζει μέσα στα ερείπια, εμείς εξακολουθούμε να ξέρουμε ποιά είναι, είναι η μεγάλη μας αγαπημένη,
η Ελλάδα μας που μέσα στα ερείπια,
ψάχνει να βρεί... εμάς!!
 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου